En toen was daar dag 2. Of eigenlijk: er was niets.
Ik kan me inmiddels al scharen onder de grote schrijvers (denk aan kaliber Connie Palmen, Dimitri Verhulst of Ernest Hemingway), want ook ik heb een writer’s block. Best snel – op dag 2 van mijn blog – maar eerlijk is eerlijk: ik kies normaal gesproken juist altijd de langzaamste route in alles. Je zou dit dus progressie kunnen noemen.
Tijdens het wandelen of in slapeloze nachten houd ik hele TED Talks in mijn hoofd. En nu zijn ze weg. Natuurlijk.